Εν αρχή είναι η μουσική.
         Τα όργανα δεν είναι έπιπλα.
         Οι διακοσμήσεις ή αλλιώς φιγούρες, δε βελτιώνουν το όργανο αλλά την τιμή του.
         Ένα όργανο με τον Αϊ Γιώργη καβάλα στο άλογο δεν πετάει, σέρνεται.  
         Με τα όργανα παίζουμε μουσική, δεν είναι διακοσμητικά.
         Τα όργανα πρέπει να χαλάνε από το πολύ παίξιμο, όχι από την απραξία και τη μούχλα.
         Το χρώμα, άσπρο, μαύρο, κόκκινο κλπ, δεν χαρακτηρίζει τα όργανα.
         Τα όργανα δεν είναι κουλουράκια να τα βάλεις στο φούρνο και να είναι έτοιμα σε μία ώρα.
         Όλα τα ξύλα είναι καλά! Απλώς το καθένα έχει τη δική του χροιά και μόνο αν μπορείς να την ακούσεις.
         Όσο περισσότερο παίζεις με ένα όργανο τόσο καλύτερο ήχο φτιάχνει.
         Τα ακουστικά όργανα χρειάζονται ΄΄ζέσταμα όπως τα δάχτυλα ή ο δρομέας.
         Ο ήχος είναι υποκειμενικό ζήτημα.
         Οι κακές χορδές σε ένα όργανο το φιμώνουν. 
         One piece neck και άλλα εργοστασιακά πλεονεκτήματα σημαίνει ότι αυτό είναι το πιο γρήγορο και φθηνό να παραχθεί ώστε να έχει το εργοστάσιο υπερκέρδη.
         Το set up αποτελεί μεγάλο μέρος του ήχου και του playability ενός οργάνου.
         Δεν μπορείς με το ίδιο set up να παίξεις όλα τα ήδη της μουσικής το ίδιο καλά. Άλλο θέλει η ροκ μπαλάντα, άλλο η bluegrass, άλλο η gipsy jazz, άλλο το finger style, άλλο το ρεμπέτικο, κλπ.
         Ακριβό όργανο δε σημαίνει πάντα πολύ καλό όργανο.
         Πανάκριβο όργανο σημαίνει έχω λεφτά και το δείχνω. Άλλοι παίρνουν πανάκριβα αυτοκίνητα, άλλοι πανάκριβα όργανα και τις περισσότερες φορές δεν παίζουν τίποτα.
         Τα όργανα δεν είναι φετίχ.
         Οργανοποιός μπορεί να γίνει ο καθένας αρκεί να αγαπά τη μουσική ώστε να φτιάξει όργανα με ψυχή και να ΄΄πιάνουν΄΄ τα  χέρια του, διαφορετικά θα τα κόψει.
         Όλα τα παραπάνω είναι δικές μου απόψεις! Καταστάλαγμα της όλης σπουδής μου στην οργανοποιία όλα αυτά τα χρόνια, και σε συνδυασμό με τις απόψεις όλων των μουσικών που γνωρίζω και των μουσικών που τόσα χρόνια τεστάρουν  τα όργανα που κατασκευάζω.